شیر توی مصونیت و محدودیت و معصومیت، جمیعن صلوات

با سلام بر عاملین گسترش اسلام

می خواستم عرض کنم که بنده، به عنوان یک انسان عینکی، گاهی یادم می رود که عینک روی چشمم است و دنبالش می گردم. این یعنی عینک، که یک جسم خارجی ست، بخشی از هویت و وجود من شده. اما بعد از گذشت چیزی حدود نوزده سال از شروع گذاشتن حجاب (اگر مقنعه ی اول دبستان را نقطه ی آغاز حساب کنیم) من هنوز خوب می دانم که آن نکبتی کی روی سرم هست و کی نیست و هرگز ممکن نیست که این پوشش تحمیلی، جزئی از من شود.